PRZEżycie i inne przypadłości

  Z okazji Świąt Wielkanocnych życzę Wszystkim radości, pogody ducha, nadziei na lepsze, miłych spotkań w gronie rodziny i przyjaciół.

  Wcześnie rano wybrałam się na targ i taka oto niespodzianka. Przy drodze stały dwa bociany, a dalej na łące było ich jeszcze kilkanaście. Zdjęcia nie są najlepszej jakości, robione telefonem i z kamerki samochodu - byłam zaskoczona i zanim znalazłam telefon, otworzyłam szybę samochodu - tak to wyszło. Bociany jakoś szczególnie płochliwe nie były, lecz pozować też nie chciały. Po sesji  powolutku sobie poszły. W mojej wsi nie ma bocianich gniazd pewnie dlatego, że nie ma łąk ani rzek. Co nie znaczy, że bociany przez naszą wieś nie przelatują i nie przynoszą dzieci. Najważniejsze że przyleciały, że nie boją się wojny, ani żadnych restrykcji. Bociany zapowiadają wiosnę i przynoszą nadzieję, a ta w dzisiejszych czasach jest nam bardzo potrzebna.                                        ...

  Słoneczna, niedzielna pogoda zachęciła nas na wyjazd, gdziekolwiek byleby pospacerować. Wybór padł na Ujazd w woj. świętokrzyskim, gdzie jest do zwiedzanie potężny zamek, lecz po drodze zahaczyłyśmy o  Pacanów. Trudno przejechać nie zatrzymując się, jeśli zaraz przy wjeździe do miasta widać ogromny mural z Koziołkiem Matołkiem. Poza tym prawie na każdym domu, sklepie czy płocie przemyka obraz sławnego Koziołka.   Podjeżdżamy też do Centrum Bajki, trochę dziwna budowla ( może bajeczna ). Z braku czasu nie wchodzimy do środka, przyjedziemy tu kiedyś ekstra. Obchodzimy za to park edukacyjny otaczający Centrum. Na kamieniu siedzi sobie Koziołek Matołek i czeka na podkucie.     Ładnie tu, ciekawy park, duży plac zabaw dla dzieci, Centrum Bajki do którego mamy wrócić, ale naszym celem jest zamek Krzyżtopór. Dlatego opuszczamy Pacanów i krętymi dróżkami docieramy na miejsce. Zamek Krzyżtopór, a właściwie to rezydencja pałacowa z murami obronnymi zbudowana najprawdop...

                                                                    Czy ktoś jeszcze pamięta telefon na korbkę ? Taki co to trzeba było kręcić korbeczką i czekać na zgłoszenie się telefonistki z centrali? Zebrało mnie na wspomnienia, ponieważ pierwszą moją pracą była właśnie praca telefonistki. Zaczęło się tak, że mój tato posłał mnie na pocztę zapłacić jakieś rachunki, a  pani naczelnik - elegancka, ładna kobieta, znała moją siostrę i zapytała co u niej słychać. Zagadnęła, co ja robię - no nic nie robię, bo jeszcze chodzę do szkoły, a właściwie to teraz nie chodzę bo starszy rocznik ma maturę i nas nie ma kto uczyć, mamy więcej wolnego niż nauki.- To może b...

                                                                                                                                                                       ...

  Moje ulubione widoki , to zachody słońca, dziś dostałam ostrzeżenie o zbliżających się wichurach i utrudnieniach z tym związanych. Może nie będzie tak strasznie jak straszą , ale za to niebo o zachodzie słońca było niesamowite.                                                         

  Przed wieczorem odwiedzili nas kolędnicy. Zaśpiewali kilka kolęd, kręcąc przy tym kolorową gwiazdą, śmierć trochę kosą postraszyła, diabeł widłami. Złożyli noworoczne życzenia za co dostali podarunek w postaci pieniężnej, córka zrobiła im zdjęcia i poszli dalej.       W naszej okolicy zwyczaj kolędowania jest kultywowany od bardzo dawna,  u nas nazywano ich przebierańcami, chyba od kolorowych strojów. Z dzieciństwa pamiętam że te grupy kolędujące były liczniejsze, udział brali dorośli mężczyźni, kawalerowie. Oprócz diabła i śmierci występowali też królowie, aniołowie, Herod  i jakiś muzykant najczęściej był to akordeonista. Wszyscy odpowiednio ubrani, w kolorowych strojach specjalnie szytych na tę okazję. Kiedy byłam dzieckiem bałam się ich. Pamiętam że moje siostry już panienki też się ukrywały, bo diabeł biegał za nimi i koniecznie chciał je całować, a że miał twarz pomalowaną sadzą albo pastą do butów to wiadomo, że po takich pocałunkach...